Hadis Kütüphanesi | مكتبة الحديث

 159. Bab—Bir (Mahlûka) Secde Edilmesinden Men

1515. Bize Amr b. Avn haber verip (dedi ki), bize İshak el-Ezrak, Serik'ten, (O) Husayn'dan, (O) eş-Şa'bi'den, (O da) Kays b. Sa'd'dan (naklen) rivâyet etti ki, O şöyle dedi: El-Hîre'ye gelmiş ve (oradaki mecûsîleri) kendi mecûsî başkanlarına secde ederken görmüştüm. Bundan dolayı (Medine'ye dönünce); "ya Resûlüllah, sana secde etsek mi?" demiştim de, O şöyle buyurmuştu: "Bir kimseye (secde edilmesini) emretseydim, Allah'ın (kadınlar) üzerine yüklediği (koca) hakkı sebebiyle, kadınlara, kocalarına secde etmelerini emrederdim!"

1516. Bize Muhammed b. Yezîd el-Hızâmî haber verip (dedi ki), bize Habbân b. Ali, Salih b. Habbân'dan, (O) Ebû Bureyde'den, (O da) babasından (naklen) rivâyet etti ki, O şöyle dedi: (Bir gün) bir bedevî Hazret-i Peygamber'e (sallallahü aleyhi ve sellem) gelip şöyle dedi: "Ya Resûlüllah! Bana izin ver de sana secde edeyim!" (Bunun üzerine Hazret-i Peygamber) şöyle buyurdu: "Birine, bir (mahlûka) secde etmesini emredecek olsaydım, kadına, kocasına secde etmesini emrederdim!"

١٥٩- باب النَّهْىِ أَنْ يُسْجَدَ لأَحَدٍ

١٥١٥ - أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الأَزْرَقُ عَنْ شَرِيكٍ عَنْ حُصَيْنٍ عَنِ الشَّعْبِىِّ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ : أَتَيْتُ الْحِيرَةَ فَرَأَيْتُهُمْ يَسْجُدُونَ لِمَرْزُبَانَ لَهُمْ فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ نَسْجُدُ لَكَ؟ قَالَ :( لَوْ أَمَرْتُ أَحَداً لأَمَرْتُ النِّسَاءَ أَنْ يَسْجُدْنَ لأَزْوَاجِهِنَّ ، لِمَا جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْهِنَّ مِنْ حَقِّهِمْ ).

١٥١٦ - أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْحِزَامِىُّ حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ عَلِىٍّ عَنْ صَالِحِ بْنِ حَيَّانَ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ : جَاءَ أَعْرَابِىٌّ إِلَى النَّبِىِّ -صلّى اللّه عليه وسلّم- فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِى فَلأَسْجُدَ لَكَ. قَالَ :( لَوْ كُنْتُ آمِراً أَحَداً يَسْجُدُ لأَحَدٍ لأَمَرْتُ الْمَرْأَةَ تَسْجُدُ لِزَوْجِهَا ).

 158. Bab—Şükür Secdesi

1514. Bize Ebû Nuaym rivâyet edip (dedi ki), bize Seleme b. Recâ' rivâyet edip (dedi ki), bize Şa'sâ' rivâyet edip dedi ki; İbn Ebî Evfa'nın, iki rekât namaz kıldığını gördüm. O, (namazdan sonra ise) şöyle dedi: Resûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem), (Mekke'nin) fethi ile -veya Ebû Cehl'in öldürülüşü ile- müjdelendiğinde, iki rekât olarak kuşluk namazı kılmıştı.

١٥٨- باب فِى سَجْدَةِ الشُّكْرِ

١٥١٤ - أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ رَجَاءٍ حَدَّثَتْنَا شَعْثَاءُ قَالَتْ : رَأَيْتُ ابْنَ أَبِى أَوْفَى صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَقَالَ : صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ -صلّى اللّه عليه وسلّم- الضُّحَى رَكْعَتَيْنِ حِينَ بُشِّرَ بِالْفَتْحِ أَوْ بِرَأْسِ أَبِى جَهْلٍ.

 157. Bab—Allah İçin Bir Secde Yapan Kimsenin Fazileti

1513. Bize Muhammed b. Kesîr, el-Evzâ'î'den, (O) Harun b. Riyâb'dan, (O da) el-Ahnef b. Kays'tan (naklen) rivâyet etti ki, O şöyle dedi: (Bir gün) Dımeşk camiine girdim. Bir de ne görsem, bir adam çokça rükû ve secde ediyor. (Kendi kendime) dedim ki; dışarı çikmayayım da şu (adam), namazdan çift rekâtta mı, yoksa tek rekâtta mı ayrıldığını bilecek mi, bakayım. Nihayet (namazını) bitirince; "ey Allah'ın kulu! (Namazdan) çift rekâtta mı yoksa tek rekâtta mı ayrıldığını biliyor musun?" dedim de o, şu karşılığı verdi: "Ben bilmiyorsam, şüphe yok ki, Allah bilir!" Sonra da şöyle dedi: Muhakkak ki ben dostum Ebu'l-Kasım'ı (sallallahü aleyhi ve sellem), şöyle buyururken işitmiştim: "Allah için bir secde yapan hiçbir kul yoktur ki, Allah bu (secde) sebebiyle onu bir derece yükseltmiş ve bu (secde) sebebiyle ondan bir günâhım indirmiş olmasın!" (Bunun üzerine) ben; "Allah sana merhamet etsin, sen kimsin?" dedim. "Ben, Ebû Zerr’im" dedi. (El-Ahnef) dedi ki; o zaman (O'nun şahsiyeti karşısında) nefsim bana küçük ve önemsiz göründü.

١٥٧- باب فَضْلِ مَنْ سَجَدَ لِلَّهِ سَجْدَةً

١٥١٣ - حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنِ الأَوْزَاعِىِّ عَنْ هَارُونَ بْنِ رِئَابٍ عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ : دَخَلْتُ مَسْجِدَ دِمَشْقَ فَإِذَا رَجُلٌ يُكْثِرُ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ قُلْتُ : لاَ أَخْرُجُ حَتَّى أَنْظُرَ عَلَى شَفْعٍ يَدْرِى هَذَا يَنْصَرِفُ أَمْ عَلَى وِتْرٍ؟ فَلَمَّا فَرَغَ قُلْتُ : يَا عَبْدَ اللَّهِ أَعَلَى شَفْعٍ تَدْرِى انْصَرَفْتَ أَمْ عَلَى وِتْرٍ؟ فَقَالَ : إِنْ لاَ أَدْرِى فَإِنَّ اللَّهَ يَدْرِى ، ثُمَّ قَالَ إِنِّى سَمِعْتُ خَلِيلِى أَبَا الْقَاسِمِ -صلّى اللّه عليه وسلّم- يَقُولُ :( مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلاَّ رَفَعَهُ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةً ). قُلْتُ : مَنْ أَنْتَ رَحِمَكَ اللَّهُ؟ قَالَ : أَنَا أَبُو ذَرٍّ. قَالَ : فَتَقَاصَرَتْ إِلَىَّ نَفْسِى.